วันที่ 8 ที่ผ่านมา
ดีใจสุดๆๆๆๆ แทบร้องไห้แล้ว ถ้าไม่อายคนอื่นนะ
ดีใจที่ได้มีโอกาสยืนอยู่บนสถานที่เดียวกันกับเค้า
ดีใจที่ได้มีโอกาสเห็นเค้า ถึงแม้ว่าจะห่างตั้ง 500 เมตร
ดีใจที่ได้ยินเสียงของเค้า
ดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของเค้า
ดีใจที่เค้ามาประเทศไทยของเรา
ดีใจจนบอกไม่ถูกเรย เพราะเราไม่ค่อยได้มีโอกาสแบบนี้เท่าไหร่
ต้องเรียน ต้องอ่านหนังสือ แถมไม่ค่อยมีเพื่อนร่วอุดมการณ์เท่าไหร่ แงแง
สู้ตาย  ถึงแม้ว่าจะมีเรียนวันจันทร์ตอน 8 โมงก็สู้
ปีหน้าก็คงเรียนหนักเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
อยากมีโอกาสแบบนี้อีกจัง


แต่ที่สำคัญ อยากบอกว่า รักยูโนวและคอยเป็นกำลังใจให้เสมอนะ